Ostatnie orędzie

2. 05. 2018

Drogie dzieci, mój Syn, który jest światłem miłości, wszystko co czynił i czyni, czyni z miłości. Tak więc i wy, moje dzieci, kiedy żyjecie w miłości, miłujecie swoich bliźnich, pełnicie wolę mojego Syna. Apostołowie mojej miłości, stańcie się maluczkimi! Swoje czyste serca otwórzcie mojemu Synowi, aby mógł działać poprzez was. Z pomocą wiary napełnijcie się miłością, lecz dzieci moje, nie zapomnijcie, że Eucharystia jest sercem wiary. To jest mój Syn, który karmi was swoim ciałem i wzmacnia swoją krwią, to jest cud miłości, mój Syn , który żywy wciąż na nowo przychodzi , aby ożywić dusze. Moje dzieci, żyjąc w miłości, pełnicie wolę mojego Syna, a On żyje w was. Moje dzieci, moim matczynym pragnieniem jest, abyście zawsze więcej Go kochali, gdyż On przyzywa was swoją miłością, darzy miłością, abyście ją dawali wszystkim wokół siebie. To z jego miłości, jestem z wami jako Matka, aby przemawiać do was słowami miłości i nadziei, aby przemawiać do was wiecznymi słowami, które zwyciężyły czas i śmierć, aby was wszystkich wezwać, byście byli moimi apostołami miłości. Dziękuję wam.

25. 04. 2018

„Drogie dzieci! Również dzisiaj wzywam was, abyście z Jezusem żyli waszym nowym życiem. Niech Zmartwychwstały obdarzy was mocą, byście byli zawsze silni w życiowych pokusach a w modlitwie oddani i wytrwali, gdyż Jezus was odkupił swoimi ranami, a przez swoje zmartwychwstanie dał wam nowe życie. Módlcie się, kochane dzieci, i nie traćcie nadziei. Niech radość i pokój będą w waszych sercach i niech świadczą o radości z przynależenia do mnie. Jestem z wami i wszystkich was kocham moją macierzyńską miłością. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

2. 04. 2018

Drogie dzieci, dzięki wielkiej miłości Ojca Niebieskiego jestem przy was jako wasza Matka, a wy przy mnie jako moje dzieci, jako apostołowie mojej miłości, które nieustannie gromadzę wokół siebie. Moje dzieci, wy jesteście tymi, którzy modląc się, całkowicie powinni powierzyć się mojemu Synowi, abyście już nie wy żyli, lecz by mój Syn  żył w was. Tak, by ci wszyscy, którzy nie znają mojego Syna, zobaczyli Go w was i zapragnęli Go poznać. Módlcie się, aby zobaczyli w was zdecydowaną pokorę i dobroć, gotowość służenia innym. Żeby dostrzegli w was łagodność, czułość i miłość do mojego Syna oraz do swoich braci i sióstr. Apostołowie mojej miłości, musicie dużo się modlić, by oczyścić swoje serce, byście wpierw wy sami mogli chodzić drogami mojego Syna. Abyście wy byli sprawiedliwi związani ze sprawiedliwością mojego Syna. Moje dzieci, jako  moi Apostołowie musicie być zjednoczeni w komunii, która wywodzi się od mojego Syna, tak by moje dzieci nie znające mojego Syna rozpoznały komunię miłości i zapragnęły chodzić drogą życia, drogą jedności z moim Synem. Dziękuję wam.

25. 03. 2018

„Drogie dzieci! ! Wzywam was, abyście byli ze mną na modlitwie w tym czasie łaski, kiedy ciemność walczy przeciwko światłu. Kochane dzieci, módlcie się, spowiadajcie się i zacznijcie nowe życie w łasce. Wybierzcie Boga i On będzie was prowadził ku światłości i krzyż będzie dla was znakiem zwycięstwa i nadziei. Bądźcie dumni, że jesteście ochrzczeni i wdzięczni w swoim sercu, że jesteście częścią Bożego planu. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.”

2. 03. 2018r.

„Drogie dzieci, wielkie dzieła uczynił mi Ojciec Niebieski, tak jak czyni tym wszystkim, którzy Go szczerze kochają i służą Mu z oddaniem. Moje dzieci, Ojciec Niebieski kocha was i to z Jego miłości jestem tutaj z wami. Zwracam się do was, dlaczego nie chcecie widzieć znaków? Z Nim wszystko jest łatwiejsze, bo ból egzystencji łatwiej znieść, gdy istnieje wiara. Wiara wspomaga w bólu, bowiem ból bez wiary prowadzi do rozpaczy. Ból egzystencji, ofiarowany Bogu, wzmacnia. Czyż mój Syn przez swoją bolesną ofiarę nie odkupił świata? Ja, jako Jego Matka byłam z Nim w bólu i cierpieniu, tak jak jestem z wami wszystkimi. Moje dzieci, jestem z wami w życiu, w bólu, cierpieniu, radości i miłości. Dlatego miejcie nadzieję. Nadzieja sprawia, że łatwiej pojąć, że tu idzie o życie. Moje dzieci, to ja do was mówię, mój głos mówi do waszej duszy, moje serce mówi do waszego serca. Apostołowie mojej miłości, o jak bardzo miłuje was moje matczyne serce. O jakże wiele rzeczy pragnę was nauczyć. Jak bardzo moje matczyne serce pragnie, byście byli scaleni, a możecie być tacy tylko wtedy, gdy zostaną w was zespolone dusza, ciało i miłość.Proszę was, jako swoje dzieci, módlcie się intensywnie za Kościół i jego sługi, waszych pasterzy, aby Kościół był takim, jakim go mój Syn pragnie, czysty jako źródlana woda i pełen miłości! Dziękuję wam”

 

 

25.02.2018r.

„Drogie dzieci! W tym czasie łaski wzywam was wszystkich, abyście się otworzyli i żyli przykazaniami, które dał Wam Bóg,tak aby was prowadziły przez sakramenty na drodze nawrócenia. Świat i jego pokusy  wystawiają was na próbę, a wy dzieci patrzcie na Boże stworzenia, które On wam dał w pięknie z pokorą i kochajcie Boga ponad wszystko, a On was poprowadzi na drodze zbawienia. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.”

 

Więcej>>>

 

 

Różaniec za Ojczyznę

Wydarzenia » Różaniec za Ojczyznę

 

RÓŻANEC ZA OJCZYZNĘ Gość Niedzielny>>>

 

Galeria zdjęć>>>

 

Panie, zlituj się nad narodem, który jest nazwany Twoim imieniem, (…) Miej miłosierdzie nad Twoim świętym miastem, nad Jeruzalem, miejscem Twego odpoczynku!”  (Syr 36,11-12)

„Odnów znaki i powtórz cuda, wsław rękę i prawe ramię!
Przyspiesz czas i pomnij na przysięgę, aby wysławiano wielkie Twoje dzieła. 
Napełnij Syjon wysławianiem Twej mocy i lud Twój chwałą swoją! 

Wysłuchaj, Panie, błagania Twych sług zgodnie z błogosławieństwem Aaronowym nad Twoim ludem.

Niech wszyscy na ziemi  poznają, że jesteś Panem i Bogiem wieków.” (Syr 36,5.7.13.16.17) 

 

W związku z ogólnopolską inicjatywą modlitwy różańcowej w intencji ojczyzny podjętą w maju na Jasnej Górze włączamy się w to dzieło.

 

Wyruszamy z kościoła Najświętszej Maryi Panny w Olszance o godzinie 16.00 i udajemy się do Podegrodzia, które jest miejscem narodzin św. Stanisława Papczyńskiego. W czasie procesji odmawiamy cały różaniec ofiarując poszczególne tajemnice w następujących intencjach:

 

Radosna – dziękczynienie za Bożą opiekę nad naszym narodem na przestrzeni wieków

1 - za chrzest Polski, za chrześcijański charakter narodu, za Kościół w Polsce

2 - za polskich świętych i błogosławionych, za powstałe w naszej ojczyźnie zakony i inne dzieła Boże

3 - za wielkich królów i prezydentów, bohaterów narodowych - za wszystkich obrońców Ojczyzny, organizatorów zrywów i powstań

4 - za świadectwo wiary pokoleń Polaków

5 - za  Jasną Górę – duchową stolicę Polski

 

Bolesna – wynagrodzenie za grzechy narodu

1 - za grzechy przeciwko życiu – aborcji i eutanazji

2 - za grzechy przeciw małżeństwu i rodzinie – pijaństwo, rozwiązłość i zdrady

3 - za grzechy demoralizowania  i zaniedbywania młodych

4 - za zdrady narodu, kosmopolityzm, rokosze szlachty i za rozbiory Polski

5 - za represje władzy, zwłaszcza w okresie stalinizmu i komunizmu, za stan wojenny

 

Chwalebna – uwielbienie Boga troszczącego się nieustannie o nasz naród

1 -  w Maryi – Królowej Polski, w Jej opiece i wstawiennictwu przez wieki

2 - w historii Polski, wielkich narodowych wydarzeniach: w bitwie pod Grunwaldem, Odsieczy wiedeńskiej ,w „cudzie nad Wisłą” i wielu innych

3 - w dziedzictwie kultury narodowej - w pisarzach, poetach(zwłaszcza w noblistach), muzykach, malarzach i innych twórcach nauki i techniki

4 - w każdym wysiłku i trudzie budowania Ojczyzny i Kościoła na przestrzeni wieków przez kapłanów i ludzi świeckich

5 - w nas samych, w naszej teraźniejszości, w ukryciu szarej codzienności

 

Światła - prośba o potrzebne łaski dla Ojczyzny

1 - o nową ewangelizację Polski

2 - o odnowę moralną narodu

3 - za sprawujących władzę , aby podejmowali ją na wzór Jezusa sługi

4 - o jedność Polaków, o wybaczenie winowajcom narodowym, a także osobistym

5 - o silne i mocne rodziny

 

Po procesji będzie msza święta o godzinie 18.00

 

Procesje i nabożeństwa różańcowe - na przestrzeni wieków

przykłady:

 

Cud  pod Lepanto

Historycy zgodnie twierdzą, że w 1571 r decydowały się losy chrześcijańskiej Europy. Sułtan Selim II zapowiedział wprowadzenie we wszystkich państwach islamu i przyjęcie tytułu – władcy Europy. W tych dramatycznych chwilach papież Pius V, wezwał cały chrześcijański świat do modlitwy różańcowej w intencji zwycięstwa nad islamem. W całej Europie zorganizowano procesje różańcowe. Do modlitwy przyłączyli się również wierni z Polski.

Do decydującej bitwy między flotą chrześcijańską a turecką doszło 7 października 1571 roku u wybrzeży greckich, w pobliżu Lepanto. O zwycięstwie wojsk Świętej Ligi zorganizowanej przez papieża, przesądził nieoczekiwany sztorm, który rozproszył tureckie szyki i uniemożliwił im manewry taktyczne. Zwycięzcy dowódcy chrześcijańscy depeszowali: „Non virtus, non arma, non duce, set Maria Rosari Victorem non fecie” (nie potęga, nie broń, nie dowódcy, lecz Maryja Różańcowa dała nam zwycięstwo).

Papież Pius V. Świadom, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy ustanowił święto „Matki Boskiej Zwycięskiej. Jego następca, papież Grzegorz XIII, w 1573 roku zmienił nazwę tego święta na święto „Matki Boskiej Różańcowej”, podkreślając wpływ nabożeństwa różańcowego na odniesione zwycięstwo. Papież Pius X, na początku XX wieku, ustalił dzień 7 października jako stałą datę tego święta.

 

 Odsiecz  wiedeńska

W roku 1683 agresja turecka po raz kolejny zagroziła Europie. Wojska muzułmańskie dotarły aż pod Wiedeń. Papież Innocenty XI zwrócił się do polskiego króla z prośbą o pomoc. Jan III Sobieski zwycięstwo nad Turkami pod Wiedniem w 1683 roku przypisywał Opatrzności pisząc: „Veni, vidi, Deus vicit” (Przybyłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył).

Do bitwy doszło 12 września. Gdy licząca 27 tysięcy żołnierzy armia pod dowództwem polskiego króla starła się z ponad stutysięczną armią turecką. W Krakowie z Katedry na Wawelu wyruszyła w kierunku kościoła Mariackiego procesja "wojska duchowego". Ze śpiewem różańca niesiono Najświętszy Sakrament i cudowny obraz Matki Bożej Różańcowej Zwycięskiej z kościoła ojców dominikanów. Do gorącej modlitwy różańcowej zmobilizowali się wszyscy mieszkańcy Krakowa. Zaprzestali handlu, zrezygnowali nie tylko z pracy, ale także z posiłków. Z różańcami w dłoniach modlili się o zwycięstwo. Na pamiątkę zwycięstwa pod Wiedniem Innocenty XI ustanowił 12 września dla całego Kościoła jako wspomnienie Imienia Maryi.

 

Zwycięstwo pod Chocimem

W 1621 roku młody sułtan Osman II ruszył w kierunku wschodnich granic Polski. Marzył, że zdobędzie Polskę, a potem podbije inne chrześcijańskie kraje. Nigdy dotąd tak wielka siła zbrojna nie stawała u naszych granic: czterysta tysięcy żołnierzy  uzbrojonych w  sto piętnaście większych dział, dwieście sześćdziesiąt dział polowych, dziesięć tysięcy wielbłądów i dwa razy tyle bawołów. Naprzeciw tej rzeszy wyruszył hetman Karol Chodkiewicz, który zdołał zebrać zaledwie trzydzieści pięć tysięcy żołnierzy. Na pomoc przyszło jeszcze trzydzieści pięć tysięcy kozaków zaporoskich.

Podczas jednej z bitew zmarł z powodu ran hetman Chodkiewicz. Po nim dowództwo objął Stanisław Lubomirski. Kiedy tragiczna wiadomość o śmierci hetmana dotarła do Krakowa, Biskup Marcin Szyszkowski zarządził procesję różańcową. Wyniesiono na ulice z kościoła Dominikanów obraz Matki Bożej Różańcowej. Była to kopia tego wizerunku Maryi, który był niesiony procesjonalnie w czasie zwycięstwa pod Lepanto. W wielogodzinnej procesji z różańcami w ręku szło całe miasto. „Modlitwa zjednoczyła szlachtę i mieszczan, dwór i biedaków, starców i dzieci. Wszystkie domy opustoszały, każdy bowiem pospieszył, by włączyć się w wielkie błaganie Boga o zwycięstwo nad niewiernymi” Trzysta świec płonęło dokoła obrazu, stu śpiewaków królewskich intonowało różaniec. Było to 3 października. W kilka dni później podpisano pomyślne dla Polski traktaty.

 

Cud nad Wisłą

Śledząc dramatyczną sytuację ówczesnej Polski, postrzeganej na całym świecie jako bastion  katolicyzmu, świecki tercjarz dominikański – bł. Bartolomeo, zainicjował ogólnoświatową krucjatę  w intencji naszej Ojczyzny. Wojska bolszewickie dochodziły wówczas już do Warszawy, mając druzgocącą przewagę liczebną i militarną.

 „Cud nad Wisłą” w 1920 roku poprzedziła także polska Krucjata Modlitewna. Odprawiano m.in. publiczne modlitwy. 30-tysięczny tłum na Placu Zamkowym w Warszawie,  leżący krzyżem i gorliwie odmawiający różaniec  w intencji ocalenia Ojczyzny przed bolszewicką nawałą, wzbudził podziw całego katolickiego świata.  W następstwie tych modlitw, w ciągu 4 dni – między 14, a 18.08 – poczynając od wigilii wniebowzięcia Matki Bożej , nastąpił niespodziewany przełom w działaniach wojennych, zakończony druzgocąca klęską Armii Czerwonej. W tym samym czasie Episkopat Polski zgromadzony na Jasnej Górze, ofiarowywał Ojczyznę Maryi – Królowej Polski.( Jej  Święto na  prośbę biskupów polskich, przewidziane na 3.05, zatwierdzone zostało oficjalnie w 1920 r. przez papieża Benedykta XV.)